Przyzwyczailiśmy się już do istnienia dwóch zasadniczych gatunków szkła bezpiecznego. Jedno z nich, powszechnie stosowane w Polsce, to tzw. szkło hartowane. W procesie produkcyjnym do hartowania rozgrzanych tafli szkła używa się strumienia powietrza. W razie uderzenia, czy to przez kamień, czy też przez... głowę jadącego w wozie szkło hartowane rozpada się na ogromną ilość drobnych kawałków i tym samym szyba staje się nieprzezroczysta. Drobne elementy szkła hartowanego mają wprawdzie nieco stępione krawędzie, nie kroją więc ciała, jednakże fakt, że przez krótszy czy dłuższy czas kierowca porusza się na ślepo, obniża znacznie przydatność tego rodzaju szkła do budowy pojazdów mechanicznych. Innym rodzajem szkła bezpiecznego jest szkło klejone. Składa się ono z dwóch warstw zwykłego szkła naklejonych na warstwę łączącą, wykonywaną z plastyku. Oczywiście w razie uderzenia szkło takie pęka również lecz jego kawałki nie odklejają się od plastyku. Jednakże duże odcinki szkła, przypominające czasami ostre noże, stanowią bardzo duże zagrożenie dla jadących wewnątrz wozu. W przypadku zderzenia kierowca i pasażer uderzają w szybę głową. Skutki mogą być, i z reguły są tragiczne. Szkło klejone jest wprawdzie mniej odporne na uderzenie i łatwiej pęka gdy zetknie się z kamieniem, lecz najpoważniejszą jego zaletą, przekreślającą niejako wady, jest właśnie zapewnienie widoczności nawet po stłuczeniu. Oczywiście gdy siła przyłożona od wewnątrz wozu do szyby klejonej przekroczy pewną granicę, plastykowa warstwa łącząca ulega rozdarciu i głowa pasażera przejść może przez szybę na zewnątrz. Po całkowitym wytraceniu energii ruchu korpusu człowieka siła sprężystości szyby usiłuje wepchnąć ciało ofiary z powrotem do środka, otwór wybity przez głowę zaciska się na szyi i w wyniku powstają bardzo groźne obrażenia. Biorąc to pod uwagę Amerykanie opracowali ostatnio nowy rodzaj szkła bezpiecznego, w którym pośrednia warstwa plastyku ma grubość 3/4 mm a więc trzykrotnie wyższą niż plastyk używany do zwykłego szkła bezpieczeństwa. Co więcej, zewnętrzna warstwa szkła hartowana jest nie chłodnym powietrzem, lecz chemicznie. Tym samym ma ona pewną elastyczność i nie pęka w momencie uderzenia. Tego rodzaju szkło bezpieczne pochłania oczywiście więcej energii zanim ulegnie przebiciu. Lepiej zabezpiecza więc ono jadących nie pozwalając na wypadnięcie kierowcy i pasażera przez szybę. O ważności zagadnienia świadczą ostatnie badania instytutów amerykańskich. Okazuje się, że tylko 17 procent wypadków drogowych zdarza się przy szybkościach poniżej granicy penetracji zwykłej szyby klejonej. Dla szyby z grubą środkową warstwą wartość ta wynosi już 53 proc. Widać więc pewien postęp choć oczywiście nie jest to ostatnie słowo. Pod tym względem bardzo duże osiągnięcia mają do zanotowania inżynierowie belgijscy.

Ciekawostki

Przedsiębiorstwa robót drogowych w miejscach naprawy dróg również ustawiają znaki drogowe, niejednokrotnie bez uzgodnienia. W takiej sytuacji nie trudno o błąd lub nawet przeoczenie. Brak jest koordynatora, którym często stają się dopiero użytkownicy dróg. Jedni sygnalizują jednak dostrzeżone niezgodności, inni natomiast - widząc błędy w systemie oznakowania - przyzwyczajają się do jego lekceważenia.