Regułą w budowie skuterów tej klasy są jednocylindrowe silniki dwusuwowe, które z uwagi na swoją prostotę mechaniczną, małą masę i prostą obsługę - stosowane są przez wszystkie wytwórnie europejskie. Jedynym wyjątkiem jest całkowicie oryginalny i niekonwencjonalny japoński skuter Honda Juno z czterosuwowym silnikiem OHV o pojemności skokowej 170 cm, w dodatku z dwoma przeciwsobnymi, poziomymi cylindrami! Zastosowanie takiego układu (pomimo, że produkowany motocykl Honda CD-175 posiada silnik w układzie Twin) — umożliwiło zmniejszenie tunelu na układ napędowy oraz zastosowanie swobodnego chłodzenia powietrznego, bez dmuchawy, ponieważ cylindry znajdują się przed dużą osłoną przednią, przechodzącą w podłogę.
Znaczna większość silników dwusuwowych ma najprostsze sterowanie tłokiem (rozrząd symetryczny), ale skutery Vespa zaopatrzone są w rozrząd niesymetryczny, ze sterowaniem wlotu mieszanki do skrzyni korbowej stawidłem obrotowym, którego rolę spełnia tarcza wału korbowego posiadająca odpowiednie nacięcie. Takie rozwiązanie umożliwiło zmniejszenie zawartości oleju w mieszance z około 1:30 dla silników sterowanych tłokiem (np. Lambretta 200X) do 1:50, co zmniejsza osadzanie się nagaru, zmniejsza mostkowanie świec, wpływa korzystnie na trwałość silnika i zmniejsza ilość zużywanego oleju. Jednakże najlepiej rozwiązano problem olejenia w modelach Vespa 150 Super i 150 Sprint przez wprowadzenie automatycznego smarowania systemu Vespa Automatic, w którym olej z oddzielnego zbiornika podawany jest przez pompę do gaźnika, przy czym wielkość dawki zależy od otwarcia przepustnicy gaźnika oraz od obrotów silnika.
Znaczna większość silników dwusuwowych ma najprostsze sterowanie tłokiem (rozrząd symetryczny), ale skutery Vespa zaopatrzone są w rozrząd niesymetryczny, ze sterowaniem wlotu mieszanki do skrzyni korbowej stawidłem obrotowym, którego rolę spełnia tarcza wału korbowego posiadająca odpowiednie nacięcie. Takie rozwiązanie umożliwiło zmniejszenie zawartości oleju w mieszance z około 1:30 dla silników sterowanych tłokiem (np. Lambretta 200X) do 1:50, co zmniejsza osadzanie się nagaru, zmniejsza mostkowanie świec, wpływa korzystnie na trwałość silnika i zmniejsza ilość zużywanego oleju. Jednakże najlepiej rozwiązano problem olejenia w modelach Vespa 150 Super i 150 Sprint przez wprowadzenie automatycznego smarowania systemu Vespa Automatic, w którym olej z oddzielnego zbiornika podawany jest przez pompę do gaźnika, przy czym wielkość dawki zależy od otwarcia przepustnicy gaźnika oraz od obrotów silnika.