Powyższe ostrzeżenie kojarzy się zazwyczaj z uszkodzeniami nadwozia samochodu, jednak rzadko uzmysławiamy sobie to, iż korozji ulegają właściwie wszystkie materiały metalowe, z których wykonany jest samochód. Starzeją się także tworzywa sztuczne, guma, oleje i smary. Spośród wszystkich zespołów samochodu najszybciej niszczy się silnik, co wynika ze szczególnie ciężkich warunków pracy. Obok zużycia powodowanego przez tarcie, nieprzerwanie postępuje w silniku korozja. Proces ten zależy od warunków eksploatacji; jeśli stosujemy oleje o właściwie dobranych parametrach, jest on mało widoczny. Najbardziej na korozję podatne są elementy narażone na silne obciążenia cieplne i mechaniczne oraz stykające się z gazami i spalinowymi. Na przykład zużycie tulei cylindrycznych, wałów korbowych, tłoków czy pierścieni jest następstwem działania gazowych i płynnych produktów spalania paliwa.
Dotyczy to zwłaszcza związków siarki oraz ołowiu dodawanego do benzyny jako składnik przeciwstukowy (w płynie etylowym), i intensywność tych procesów w warunkach ciągłej eksploatacji silników ma drugorzędne znaczenie, jednak przy niewielkich przebiegach i dłuższych okresach postoju silnika stają się one bardzo niebezpieczne. Szczególnie niekorzystne zmiany zachodzą w samochodzie nieodpowiednio zabezpieczonym podczas postoju pod gołym niebem. Wówczas już po kilkudziesięciu dniach mogą powstać ogniska korozji na nie zabezpieczonej gładzi cylindra. Tak znacznej aktywności sprzyja obecność gazów spalinowych, które w połączeniu z wilgocią tworzą kwas. Obfite smarowanie chroni gładź cylindra oraz zmniejsza tarcie pierścieni i tłoków. Jednak pomimo stałego filtrowania olej ulega stopniowemu rozrzedzeniu paliwem dostającym się do miski olejowej (np. przy nieprawidłowym używaniu urządzenia rozruchowego), wodą skraplającą się w skrzyni korbowej, bądź też płynem przy nieszczelnym układzie chłodzącym. W efekcie staje się on sprzymierzeńcem korozji.
Podobne są przyczyny korozji głowicy; dochodzi tu ponadto wpływ jakości paliwa oraz rodzaj płynu chłodzącego. Stosowanie paliwa o niższych własnościach niż zaleca producent silnika, powoduje tworzenie się nagaru, który obok zakłóceń w pracy silnika zwiększa proces korozji. Kanały chłodzące, to także miejsca, w których postępuje ona szybko szczególnie wtedy, kiedy na ich ściankach jest kamień kotłowy.
Dotyczy to zwłaszcza związków siarki oraz ołowiu dodawanego do benzyny jako składnik przeciwstukowy (w płynie etylowym), i intensywność tych procesów w warunkach ciągłej eksploatacji silników ma drugorzędne znaczenie, jednak przy niewielkich przebiegach i dłuższych okresach postoju silnika stają się one bardzo niebezpieczne. Szczególnie niekorzystne zmiany zachodzą w samochodzie nieodpowiednio zabezpieczonym podczas postoju pod gołym niebem. Wówczas już po kilkudziesięciu dniach mogą powstać ogniska korozji na nie zabezpieczonej gładzi cylindra. Tak znacznej aktywności sprzyja obecność gazów spalinowych, które w połączeniu z wilgocią tworzą kwas. Obfite smarowanie chroni gładź cylindra oraz zmniejsza tarcie pierścieni i tłoków. Jednak pomimo stałego filtrowania olej ulega stopniowemu rozrzedzeniu paliwem dostającym się do miski olejowej (np. przy nieprawidłowym używaniu urządzenia rozruchowego), wodą skraplającą się w skrzyni korbowej, bądź też płynem przy nieszczelnym układzie chłodzącym. W efekcie staje się on sprzymierzeńcem korozji.
Podobne są przyczyny korozji głowicy; dochodzi tu ponadto wpływ jakości paliwa oraz rodzaj płynu chłodzącego. Stosowanie paliwa o niższych własnościach niż zaleca producent silnika, powoduje tworzenie się nagaru, który obok zakłóceń w pracy silnika zwiększa proces korozji. Kanały chłodzące, to także miejsca, w których postępuje ona szybko szczególnie wtedy, kiedy na ich ściankach jest kamień kotłowy.